No War's View my profile

[ETD]Episode1 : Get scheme doubt

posted on 12 Jan 2014 23:29 by nowars

INTRO รับภารกิจ


มาร์ติน โฮป เดินทางกลับมายัง อาร์คแองเจิ้ล ได้สักพักแล้วหลังได้รับข่าว


เขานึกไม่ถึงเท่าไรว่าจะได้กลับมาบ้านหลังที่สองของตน หนึ่งในเกาะของศาสนจักรศักดิ์สิทธิ์ เมืองทางทิศใต้ที่เต็มไปด้วยภูเขา ที่ราบสูงชัน ไม่เหมาะแก่การอยู่อาศัย หลังจากที่รอนแรมเกือบค่อนโลก เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนร่วมหน่วยถึงการปะทะกัน ทีแรกเขาไม่คิดว่าพวกปีศาจจะแตกคอ แต่เมื่อได้รับการสารเรียกตัวจากศาสนจักร มาร์ตินก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชื่ออีกต่อไป

ข่าวเรื่องการปะทะกันของปีศาจกำลังกระจายไปทั่วดั่งไฟลามทุ่ง นักบวชใหญ่น้อยต่างรีบกลับมารับภารกิจจากหัวหน้าตน เมื่อนักบุญทั้งสี่เรียกระดมพล ทุกสิ่งย่อมแตกต่างไปจากงานครั้งเก่าก่อนเป็นธรรมดา แน่นอนว่าหน่วยยอห์นเป็นหน่วยหนึ่งที่จริงจังต่อหน้าที่มาก และการที่เขาจะมาถึงห้องประชุมเกือบเป็นพวกแรกๆ จึงไม่แปลกเท่าใดนัก

ชายวัยกลางคนยืนสำรวมอยู่ในห้องเล็กๆ ที่อับชื้น มาร์ตินกำลังรอฟังข้อมูลที่ละเอียดมากกว่าเสียงปลายสาย หากแต่ห้องที่เขาคิดว่าอยู่เพียงลำพังกลับกลายเป็นมีเพื่อนร่วมรอฟังด้วยอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เปลือกลูกกวาดรสซอลต์คาราเมลร่วงเกลื่อนกลาด หากเพราะไม่ใช่เสียงของมันเขาคงไม่รู้ว่า มีคนนั่งอยู่ตรงข้ามเขา

ร่างนั้นไม่ขยับ ความจริงจังส่งกลิ่นชัดเหมือนบ่งบอกถึงความตึงเครียดที่เกิดขึ้น นัยน์ตาสีฟ้าเข้มมองเพื่อนร่วมหน่วยที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างสนใจ หน้ากากสีขาวที่ปิดบังไปครึ่งหน้าทำให้ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มกำลังคิดอะไร เสื้อผ้าที่ดูเบาสบายและดำสนิทราวกับเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงในมุมมืดยับย่นนิดบ่งบอกถึงความรีบร้อนในการมาเช่นกัน

เทรุมิ

มาร์ตินมองเพื่อนร่วมหน่วย ก่อนถอนหายใจแผ่วเบา คนบ้าพลังและตรงไปตรงมาอย่างเด็กหนุ่มคนนี้ยังตึงเครียดได้แบบนี้แล้ว เขาเองก็ควรตั้งใจให้ไม่แพ้เด็กรุ่นลูก เมื่อคิดแล้วก็ได้แต่รอ จนเวลาผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง ร่างของคนที่เขาเฝ้ารอก็ปรากฏตัว

นักบุญยอห์นเดินมาด้วยความสงบ ความนิ่งเงียบเหมือนเป็นยี่ห้อที่บอกความเป็นตัวเขา คำพูดสั้นๆ ไม่กี่ใจความ แต่กลับอธิบายถึงสถานการณ์ของเราได้ทั้งหมด เทรุมิเป็นคนแรกที่พูดตัดความเงียบที่เกิดขึ้นหลังจากที่นักบุญยอห์นพูดจบ

“เป็นแผนรึเปล่า? ให้เราไปหาข้อมูล แล้วก็กลายเป็นเหยื่อ”

เด็กหนุ่มพูดออกมาด้วยความจริงจัง เสียงที่ออกมาชัด และได้ใจความตรงกับที่มาร์ตินคิด ทว่ายอห์นกลับส่ายหน้า ความไม่รู้ทำให้เราจนถ้อยคำเสมอ ตัวเขาเองก็เช่นกัน

“องค์สังฆราชให้เราออกไปหาหลักฐาน เพื่อสืบความเคลื่อนไหว ในตอนนี้ข้อมูลเรามีน้อย ความเสี่ยงก็มีมาก.. แต่ก็เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องทำ” นักบุญกล่าว และเดินออกไป

เท่านั้นก็เป็นอะไรที่เพียงพอแล้ว ที่ทำให้มาร์ตินยืนขึ้นแล้วเตรียมตัวทำงาน แม้มันจะอาจช้ากว่าเพื่อนร่วมหน่วยบางคน ที่เดินออกจากห้องไปพร้อมกับงานที่แบกอยู่บนไหล่ ชายวัยกลางคนถอนหายใจ ก่อนมองออกไปนอกหน้าต่าง ยอดไม้อ่อนไหวตามแรงลม

“….. ดูท่า คงมีเรื่องให้ทำอีกเยอะเลยสินะ”    


------------------------------- 

เขาออกจากเกาะแล้ว

เส้นผมสีขาวปลิวไปตามลม ร่างสูงเดินตรงไปยังสนามบินเพื่อซื้อตั๋วไปยังสกอตแลนด์ ชายหนุ่มมองกระเป๋า สัมภาระเขาไม่มีอะไรไปมากกว่ากระเป๋าหนึ่งใบ อาวุธ และทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมที่ปลายทางแล้ว เขายกยิ้ม อารมณ์คงที่ไร้สิ่งใดรบกวน ทว่าบางสิ่งกับขุ่นมัว นั้นคือการมีตัวตนของเด็กหนุ่มบางคนที่ยืนอยู่ข้างตัว

“………… ยืนนิ่งหน่อยได้มั้ย” มาร์ตินพูดเสียงเบา เมื่อร่างโปร่งบางของเอ็กเซลเหมือนอยู่ไม่สุข ชายหนุ่มอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าลูกลิงตรงนี้มารับใช้พระเจ้าได้อย่างไร แต่คนเรามีมากหน้าหลายตา ลิงบางตัวหาศรัทธาในพระองค์ ท่านก็คงทรงยินยอมให้มาทำงานให้เป็นแน่ พอคิดได้แบบนั้นมาร์ตินก็หลับตา พยายามอดทน  

“ลุกไม่ต้องทำหน้าเหมือนปวดหนักก็ได้นะ พอมองห้าผมแบบนั้นน่ะ” เอ็กเซลพูดดักคอคนแก่ทันที เขามองใบหน้าที่ดูเหมือนคนเหม็นขี้หน้าแล้วรู้สึกฉุน แต่พอเสียงบอกว่าให้ขึ้นเครื่องดัง ทั้งสองก็ยุติการเขม่นทำสงครามเย็นแล้วขึ้นไปนั่งตากแอร์เย็นราวกับนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง

“สาวน้อยคนนั้น น้องสาวลุงไปก่อนหน้าเราอีก พวกอัศวินหญิงนี่”

เด็กหนุ่มกัด ชายวัยกลางคนยักไหล่เบา ก่อนหยิบน้ำส้มขึ้นจิบ

“พวกเธอต้องไปก่อนเราอยู่แล้ว คำสั่งของฝั่งนั้นไวนัก อีกอย่างหน่วยของพวกนางมีไม่กี่คน ไปถึงเร็วย่อมสะดวก” เอ็กเซลพยักหน้าก่อนเปิดหนังดู  เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เครื่องแล่นลงรันเวย์ สองหนุ่มจึงลงมาพร้อมอาการอ่อนล้า แม้จะไม่มีอะไรไปมากกว่าของไม่กี่ชิ้น แต่มันก็ไม่คุ้นเท่าไร อาวุธถูกส่งมาล่วงหน้าก่อนแล้ว พวกเขาเดินไปที่ห้องของเจ้าหน้าที่ ก่อนรับสิ่งของที่เหมือนกับเป็นกล่องธรรมดาออกมา เมื่อต่างแกะออกก็เป็นอาวุธคู่กาย

“รู้จุดหมายมั้ย?” เด็กหนุ่มแห่งหน่วยเปโตรพูดขึ้น มาร์ตินพยักหน้าก่อนโยนกระดาษเขียนที่หมายไว้ เอ็กเซลหัวเราะเหอะๆ แล้วกรอกตาไปมา

“มีอะไร” มาร์ตินถาม

“สมัยนี้เขามีจีพีอาเอสกันแล้ว นี่ลุงยังมาเขียนแผนที่แบบเนี่ย ถามจริง นี้วาดแบบไหนกันวะครับ” เด็หนุ่มชูแผนที่ลายมือไก่เขี่ยให้ดู มาร์ตินยักไหล่

“ฉันวาดเต็มที่ แกดูไม่เป็นเองต่างหาก”

“ตรงไหน  = - =”

“ถ้าแกดูไม่เป็นก็มานี้ ตามมา” มาติน์พูดฉุนๆ ก่อน  เดินนำตัวปลิว จนเด็กหนุ่มก่นด่าไล่หลังออกมา

 

ทั้งคู่เดินทางด้วยรถยนต์ มาร์ตินขับรถด้วยความเร็ว เขาเหยียบจนแทบมิด ด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียวคือกลิ่นไอปีศาจ เมื่อรถหยุด ชายหนุ่มก็มองเด็กหนุ่มแห่งหน่อยเปรโตร ร่างสูงยิ้มขำกับสภาพเมื่อลงจากรถ เขาโค้งแล้วผายมือเชิญให้เอ็กเซลเดินนำ

ก้าวย่างไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ซากของปีศาจก็นอนนิ่งอยู่ตรงหน้าพวกเขานั่นเอง

ความเงียบเขาปกคลุม กลิ่นฉุนของความตายและกลิ่นอันตรายเข้ามาแทนที่ 

"................. คิดว่าไงละ เอ็กเซล" 

 

  

Tags: etd 4 Comments

Comment

Comment:

Tweet

Basketball player Vitalia hobbies includes it golfing, amateur radio. The things she appreciate among the most is exploring new locations in particular to Surgut - Russia.

#4 By http://www.hifideo.com/ (162.221.192.148|162.221.192.148) on 2014-06-17 12:12

Odontologist Vitalia is addicted to it karate, magic. Finally, the things that she treasure most is discovering and going to new cities and countries for example, Borgomanero, Italy.

#3 By http://www.tedofra.com/ (162.221.192.148|162.221.192.148) on 2014-06-16 17:36

อยากเก็นแผนที่ของลุงเลยคะ

#2 By ... on 2014-01-13 04:10

ตัวละครของคุณผ่าน Episode I : Get scheme doubt แล้วครับ

#1 By EETD on 2014-01-13 02:16